شـاگـردي از استـادش پرسيـد :  عـشـق چيسـت ؟  

استاد در جواب گـفت : به گندمـزار برو و پرخوشـه ترين شاخه را بياور اما درهنگام عبـورازگنـدمـزار بـه ياد داشـتـه بـاش که نـمي تواني به عـقب برگردي تا خوشه اي بچيني ؟

شاگرد به گنـدمـزار رفـت و پس از مـدتي طولاني برگشـت استاد پرسيـد :  چه آوردي ؟ و شاگـرد با حسـرت جـواب داد : هيـچ ! هـر چه جلـو مي رفتـم خوشه هاي پر پشت تر مي ديدم و به اميد پيدا کردن پر پشت ترين تا انتهاي گنـدمـزار رفتـم  استاد گـفت : عـشـق يعني همين !!!  

 شاگرد پرسیـد : پس ازدواج چیست ؟

استاد گـفت : به جنگل برو و بلنـدترین درخـت را بیـاور اما به یاد داشـتـه باش که باز هم نمی توانی به عـقب برگردی .

شاگرد رفـت و پس از  مـدت کوتاهی با درختی برگشـت . استاد پرسیـد که شاگـرد را چه شـد ؟ و او در جـواب گـفت به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیـدم انتخـاب کردم ، ترسیـدم اگر جلـو بـروم باز هـم دسـت خالی برگـردم .

  استاد باز گـفت : ازدواج یعـنی همـیـن !!!!!!!!!